پروژه طراحی زبان برنامه نویسی ساده

---

شرح پروژه

یک زبان فرضی را در نظر بگیرید که در آن حروف بزرگ معادل زیربرنامه ها و حروف کوچک معادل متغیر ها هستند(همه متغیرها و زیربرنامه ها تک حرفی هستند). نحو یا syntax زیر را برای زیربرنامه ها در نظر بگیرید.

F(x,y,...)[AxByz…]

مواردی که در پرانتز () قرار دارند متغیرهایی هستند که در زیربرنامه تعریف شده اند و موارد داخل براکت[] نیز به عنوان بدنه زیربرنامه محسوب می شوند. به عنوان مثال در زیربرنامه F متغیرهای xو y متغیرهای لوکالی هستند که در F در دسترس اند. همچنین متغیر z و زیربرنامه های A و B مواردی هستند که در بدنه زیربرنامه مورد استفاده قرار گرفته اند.

مثالی از کد در این زبان به صورت زیر است.

A(x,y)[xyy]

C(z)[yxz]

B(x)[xyC]

M(x,y)[AB]

خروجی برنامه به صورت دنباله ای از حروف کوچک که همان متغیرها باشند است. یعنی هرجا که به متغیرها رسیدیم باید آنها را در خروجی چاپ کنیم. اگر متغیر به صورت محلی در دسترس نباشد باید آن را در حوزه پویا جستجو کرد. در صورت وجود نداشتن باید خطای دسترسی نمایش داده شود. با توجه به این شرایط خروجی به صورت زیر است: 

xyyxyyxz

در رشته بالا متغیر پنجم یعنی y از زیربرنامه M و توسط حوزه پویا در اختیار زیربرنامه ‌B قرار گرفته است. (شما باید در خروجی برنامه خود روشی برای نمایش و تمایز متغیرهای محلی با متغیرهای حوزه پویا در نظر بگیرید).

نکات نحو و معنای زبان:

حروف کوچک متغیرها

حروف بزرگ زیربرنامه ها

هر خط معادل تعریف یک زیربرنامه

آخرین زیربرنامه، برنامه اصلی یا زیربرنامه ای است که اول از همه اجرا می شود

توابع نباید به صورت بازگشتی صدا زده شوند. نه به صورت مستقیم و نه به صورت با واسطه

زبان از قوانین حوزه پویا استفاده می کند

نکات پیاده سازی و تست:

ورودی برنامه کدی با مشخصات زبان بالاست

پشته زمان اجرا باید در طول اجرا، مرحله به مرحله نمایش داده شود

خروجی شامل رشته ای از متغیر هاست

در خروجی باید استفاده از حوزه پویا به نحوی نمایش داده شود

در صورت وجود خطای دسترسی حوزه، باید روند اجرای برنامه متوقف و خطای دسترسی به نحوی در خروجی چاپ شود

می توانید از هر زبانی برای پیاده سازی پروژه استفاده کنید.

کدها باید کامنت گذاری شده باشد تا وظیفه هر بخش روشن و مشخص گردد.

مهارت ها و تخصص های مورد نیاز

---

---