استاپ موشن 111866

شرح پروژه

#کدپروژه: 111866

موضوع : استاپ موشن  

جهت پروژه استاپ موشن پیام دادم میخواستم هزینه انجام رو بدونم جهت تحویل کار کلاسی هست سناریو هم دارم 

موضوع: ناتوانایی در مهارت های اجتماعی   عنوان: دنیای امی و زبانِ رنگ‌ها

شخصیت: امی، ۱۲ ساله. او دنیای اطرافش را نه با کلمات، بلکه با رنگ‌ها و الگوها می‌بیند. در دفترچه‌ی کوچکش، آدم‌ها را به شکل موجودات عجیب و غریب یا موسیقی‌های رنگی نقاشی می‌کند، اما خودش در دنیای واقعی، اغلب ساکت است.

صحنه ۱: لبه‌ی پارک (عصر)

پارک پر از بچه‌هایی است که با صدای بلند بازی می‌کنند. امی روی یک نیمکت قدیمی نشسته. او یک دفترچه طراحی بزرگ روی زانویش دارد. مدادهای رنگی‌اش را به ترتیبِ طیف رنگین‌کمان کنار هم چیده است.

گروهی از هم‌کلاسی‌هایش کمی آن‌طرف‌تر مشغول بازی هستند. یکی از آن‌ها به امی نگاه می‌کند و با خنده به بقیه می‌گوید: «هی، امی! باز داری با درخت‌ها حرف می‌زنی؟»

بقیه می‌خندند. امی صورتش داغ می‌شود. او اصلاً با درخت‌ها حرف نمی‌زد، فقط داشت سایه‌های روی برگ‌ها را تحلیل می‌کرد تا بتواند دقیق‌تر نقاشی‌شان کند. او هیچ جوابی ندارد. فقط شانه‌هایش را کمی بالاتر می‌آورد و سرش را پایین‌تر می‌برد.

صحنه ۲: یک کشف خلاقانه

امی به فکر فرو می‌رود. چرا وقتی می‌خواهم چیزی بگویم، کلمات شبیه توپ‌های کاموا توی گلوم گره می‌خورند؟

او به جای حرف زدن، شروع می‌کند به کشیدن. او شروع می‌کند به ترسیمِ همان بچه‌ها، اما نه به شکلِ واقعی‌شان؛ او آن‌ها را به شکل پرنده‌هایی می‌کشد که هر کدام یک رنگ خاص دارند. آن کسی که او را مسخره کرده بود، به شکل یک پرنده با منقارِ بیش از حد بزرگ درآمده که دارد با سر و صدا آواز می‌خواند.

امی وقتی نقاشی را تمام می‌کند، ناخودآگاه لبخند می‌زند. او بالاخره راهش را پیدا کرد: او قرار نیست با کلماتِ گره‌خورده با دنیا حرف بزند. او با تصویرها حرف می‌زند.

صحنه ۳: پلِ کاغذی

دختری آرام به امی نزدیک می‌شود. او کسی نیست که امی را مسخره کرده بود، بلکه دختری است که همیشه تنهاست و به کتاب‌خواندن علاقه دارد. او مدتی به دست‌های امی نگاه می‌کند که با ظرافت روی کاغذ حرکت می‌کنند.

امی متوجه حضور او می‌شود و دوباره ترس به سراغش می‌آید. طبق معمول، دستش می‌لرزد و می‌خواهد دفتر را ببندد. اما دختر با صدایی نرم می‌گوید: «اون… اون نقاشیِ پرنده‌ی آبی خیلی قشنگه. بال‌هاش انگار واقعاً دارن تکون می‌خورن.»

امی برای اولین بار در روز، به جای پایین انداختن سرش، به چشمان دختر نگاه می‌کند. او کلمه‌ای نمی‌گوید، اما دفترش را کمی می‌چرخاند تا دختر بهتر ببیند. دختر کنار او روی نیمکت می‌نشیند. امی یک مداد آبی به دختر می‌دهد و به کاغذ اشاره می‌کند.

پیام داستان:

امی در ۱۲ سالگی یاد می‌گیرد که برای برقراری ارتباط، لازم نیست حتماً هم‌صدا با دیگران فریاد بزند. او یاد می‌گیرد که هنر، زبانِ کسانی است که کلمات را کافی نمی‌دانند. او یک دوست پیدا کرد، نه با حرف زدن، بلکه با اجازه دادن به دیگری برای ورود به دنیای رنگی‌اش.  برای تاثیرگذاری بیشتر:👇

 از تغییر رنگ یا نور استفاده کن:

- در طول داستان: نورها کمی تیره، خاکستری یا سرد باشند (نماد اضطراب و ناتوانی).

- در لحظه پیروزی کوچک: یک نور گرم (مثل رنگ زرد یا نارنجی) یا یک تغییر رنگ ملایم در محیط، نشان دهد که "امید" و "تلاش" وارد زندگی او شده است.

مهارت ها و تخصص های مورد نیاز

درباره کارفرما

khaneprozhe

عضویت سه سال پیش

13188 پروژه ثبت شده ،

27 پروژه در حال انجام ،

184 پروژه آماده دریافت پیشنهاد ،

نرخ پذیرش پیشنهاد 12%